RK parochie de Heilige Familie

We zijn op weg naar Pinksteren, het feest van de heilige Geest. Gods Geest die over de leerlingen komt.

Handelingen 2, 1-3.

Toen de dag van Pinksteren aanbrak, waren zij allen op één plaats bijeen.
Plotseling kwam er uit de hemel een geraas alsof er een hevige wind opstak,
en het vulde heel het huis waar zij waren.
Er verschenen hun vurige tongen, die zich verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten.

De leerlingen waren bij elkaar, samen in gebed, en ongetwijfeld hebben ze met elkaar gesproken over wat ze met Jezus hadden meegemaakt. Hoe hij hun die oude geschriften had uitgelegd. En ze gaan steeds meer zien en begrijpen wie Jezus is en wat Hij voor hun betekent. Met als gevolg dat ze steeds enthousiaster worden. Ze raken er helemaal vol van, vol van God, vol van Gods Geest. Zo vol, dat ze er van overlopen.

Dit wordt heel beeldend verteld in de Handelingen, wind en vuur. Ze raken in vuur en vlam en kunnen niet stil blijven zitten.

En als je ook verder leest in de Handelingen, zie je dat ze naar buiten gaan. Ze kunnen niet zwijgen, ze moeten anderen ervan vertellen. Van angstige verweesde leerlingen die zich hadden opgesloten, werden het vurige verkondigers, die naar buiten traden.

En die wind dan?

Wind is iets dat dingen in beweging zet. Er verandert ook iets in hun leven, ook dat lezen we in de handelingen. Ze vormden een gemeenschap, hadden zorg voor elkaar en deelden met elkaar. Maar als je leest hoe die apostelen in vuur en vlam worden gezet, dan roept dat gelijk een vraag op.

Hoe zit het nu met ons?

We komen naar de kerk en vormen toch een gemeenschap? Ja, maar we komen niet naar de kerk omdat we zo’n mooi gebouw hebben of genieten van de liturgie. Of omdat we toch ergens bij willen horen. Ofschoon ik wel hoop dat u trots bent op uw kerk en ook geniet van de liturgie. Maar we komen bij elkaar om in gebed te gaan en te luisteren naar de woorden van de heilige Schrift.

De vraag is echter, raken wij nog enthousiast als we stilstaan bij wat die woorden ons te zeggen hebben?

Worden we er nog door gegrepen en zetten ze ons nog in vuur en vlam?

Waait er in ons nog een wind, die ons aanzet tot solidariteit en zorg voor elkaar?

In de Handelingen lees je dat er velen tot het geloof komen door het vurig getuigenis van de apostelen en door de manier hoe ze met elkaar omgingen. De wereld van vandaag heeft grote behoefte aan mensen die zich openzetten voor Gods Geest, mensen die daar vol van zijn. Wij worden geroepen zulke mensen te zijn.

Moge het feest van Pinksteren ons vol doen worden van Gods Geest, zo vol dat we er van overlopen.

Wij mensen, een kerk, worden die in vuur en vlam staat.

Pastoor W. van der Meer

VRIJHEID GEEF JE DOOR

De dagen 4 en 5 mei zijn als data van bezinning en bevrijding stevig in de samenleving verankerd, maar we kunnen er niet zondermeer van uit gaan dat de generatie van persoonlijk betrokkenen automatisch wordt opgevolgd door een generatie die zich maatschappelijk betrokken voelt. Nog slechts 0,5 van de bevolking heeft de Tweede Wereldoorlog als volwassene meegemaakt, een steeds groter wordende groep heeft geen persoonlijke ervaring of herinnering aan deze periode van onvrijheid. De generatie die de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt, heeft een andere emotie bij en geeft een andere betekenis aan het begrip vrijheid dan iemand die geboren is in de jaren zestig of in de jaren negentig van de vorige eeuw. Voor naoorlogse generaties spelen andere factoren als de val van de dictaturen in Griekenland en Spanje, de val van de enclave Srebrenica, de val van de Berlijnse muur een grotere rol voor hun vrijheidsbegrip.

Uit onderzoek komt naar voren dat de naoorlogse generatie wel grote waarde hecht aan herdenken en vieren, maar dan gedreven door een maatschappelijke betrokkenheld bij oorlog en onvrijheid. Deze naoorlogse generatie legt eerder een relatie met actuele oorlogen en conflicten in de wereld. De beleving van vrijheid is tijd- en plaatsgebonden: voor iemand die de Arabische lente meemaakt, is vrijheid anders dan voor iemand die in Nederland opgroeit.

Met het thema Vrijheid geef je door wordt iedereen uitgenodigd stil te staan bij het feit dat iedere generatie, afhankelijk van in welk land je leeft, andere ervaringen kent die bewust en onbewust de ideeën en idealen van vrijheid vormen. Elke generatie geeft op basis van die ervaringen andere ideeën over vrijheid door aan de volgende.

De Oecumenische Werkgroep organiseert ook dit jaar weer op 4 mei voorafgaand aan de Stille Tocht van het Gemeentehuis van Middelharnis naar het monument aan de Hoflaan een viering in de Emmaüskerk (Hoek Julianaweg/Langeweg). De viering begint om kwart vóór zeven en duurt tot kwart over zeven zodat iedereen op tijd bij het Gemeentehuis kan zijn.